• Łatwiejsze tworzenie, ang. Ease of Development (Eod): W wcześniejszym szkicu zostały zaprezentowane adnotacje jako sposób na stworzenie Servletu – POJO. Jakkolwiek po dyskusji i odpowiedzi społeczności adnotacje @GET i @POST na poziomie metod zostały wycofane. Zostają jednak adnotacje dla typów – deklaracja sevletu @WebServlet oraz deklaracja filtru @ServletFilter, @WebServletContextListener będzie alternatywnym sposobem na zdefiniowanie context listenera. Dodatkowo adnotacje takie jak @Resouorce będą wspierane w aplikacjach webowych będą zachowywać się tak jak w starszej wersji specyfikacji (2.5).
• Rozszerzalność: szkielety webowe zbudowane na bazie servletów są bardzo popularne. Jest ich bardzo wiele, do wyboru w zależności od problemów, które mają rozwiązywać. Specyfikacja będzie umożliwiała łatwiejszą konfigurację tychże szkieletów.
• Przetwarzanie asynchroniczne: największym wyzwaniem i zmianą jaką podjęli autorzy specyfikacji. W poprzedniej wersji zostały zdefiniowane operacje zatrzymania (suspend) oraz wznowienia (resume). Po publikacji grupa ekspertów podjęła dyskusję na temat przypadków użycia takiego rozwiązania.

Na łamach InfoQ są fragmenty dyskusji na temat fragmentów specyfikacji. Ludzie z JBossa krytykują Jetty, inni krytykują grupę która pracuje nad specyfikacją, że kiepsko współpracuje ze społecznością.

Mam osobiście nadzieję, że ta burza mózgów wyjdzie nam na dobre i adnotacje w Servlet API 3.0 nie będą jedyną nowością. :-)

Ogólniki

JAXB ma za zadanie ułatwić pracę z XML poprzez automatyczne dostarczanie obiektów zamiast żmudnego, ręcznego obrabiania plików SAX, DOM czy StAX. Jest to dodatkowa warstwa zbudowana na bazie Java Api for XML Processing
. Druga wersja JAXB jest dołączona do J2SE 1.6.

Spójrzmy teraz na schemat budowy JAXB:

1. Kompilator
   1. Schema – dokument opisujący strukturę dokumentu – może to być XML Schema, DTD jak również Relax NG czy też WSDL.
   2. XML /Java Binding Customization – JAXB daje nam możliwość wpływania na wygenerowany kod poprzez ten właśnie mechanizm, dzięki temu można określić np. metody, które będą tworzyć elementy w przypadku odczytu z dokumentu bądź serializować w przypadku zapisu.
2. Runtime
   1. Portable JAXB-annotated classes – kod, który wygenerowaliśmy przy użyciu kompilatora bądź klasy, do których dodaliśmy adnotacje.
   2. Object Factory – klasa, która tworzy obiektowe reprezentacje naszych elementów XML.
   3. Binding runtime framework implementation – obsługuje proces odczytu danych (unmarshalling) oraz ich zapisu (marshalling), obsługuje również walidację. Element ten do poprawnego działania wymaga elementów wymienionych powyżej – czyli klas z adnotacjami oraz ich “fabryki”.

Pierwszy projekt

Pamiętam, że kiedyś chciałem stworzyć prostą aplikację w której mógłbym notować jakie książki mam i komu je wypożyczyłem. Niestety w którymś momencie zabrakło chyba sił i poza definicją struktury dokumentu stworzyłem tyko kilka linii kodu. Nie mniej, po drobnych przeróbkach udało się doprowadzić schemat do porządku. W aplikacji będą występować następujące instancje klas:

1. Books – repozytorium książek, zawiera listę książek
2. Book – definicja książki – atrybuty to title, isbn oraz lista autorów
3. Author – reprezentacja autora – atrybuty firstName, lastName. Dodatkowo opcjonalny jest type wskazujący czy mamy do czynienia z tłumaczem czy też z “normalnym” autorem.
4. AuthorType – typ wyliczeniowy – dostępne wartości to Translator, Author

Aby korzystało się nam z kompilatora (xjc) wygodniej podepniemy go pod Eclipse jako narzędzie zewnętrzne. Tu przyda się kilka informacji na temat samego kompilatora:
xjc [-options ...] file/URL/dir … [-b bindinfo] …
Gdzie najważniejsze opcje to:

1. -d, katalog do którego trafi wygenerowany kod
2. -b, dodatkowe mappingi umożliwiające zmianę zachowania kompilatora
3. -p, paczka do której trafi wygenerowany kod
4. -classpath, miejsca w których xjc ma szukać klas, które zostały użyte w mappingach

Przykładowo

xjc -d generated schema.xsd

Spowoduje, że klasy wylądują w katalogu generated. Nazwa paczki zostanie zaczerpnięta z atrybutu targetNamespace dokumentu zawartego w schemacie. Obok znajduje się screen z konfiguracją – z ważniejszych informacji – Working directory ustawione na ${project_loc} pozwala nam się nawigować po katalogach względem aktualnie zaznaczonego w nawigatorze projektu. wartość w polu Arguments -d generated ${resource_loc} -verbose -extension -npa oznacza, że wygenerowane klasy wylądują w katalogu “generated” (należy stworzyć taki source folder). Zmienna ${resource_loc} pozwala nam użyć aktualnie zaznaczonego pliku w nawigatorze. Dzięki takiej konfiguracji niezależnie od projektu i pliku jesteśmy w stanie wygenerować potrzebne nam klasy poprzez dwa kliknięcia – pierwsze w nawigatorze, drugie na ikonie external tools.

Schemat jest dostępny do ściągnięcia, podobnie jak przykładowy plik z danymi. Proszę zwrócić uwagę na to jak jest zdefiniowany główny element dokumentu – poprzez zawarcie typu anonimowego. Jeśli zdefiniujemy oddzielnie element i typ to wówczas konieczne będzie ręczne dodanie adnotacji @XmlRootElement przy klasie Books. O tym dlaczego JAXB się tak zachowuje można wyczytać na jednym z Sun-owskich blogów.

package pl.dywicki.books.app;

import javax.xml.bind.JAXBContext;
import javax.xml.bind.Marshaller;

import pl.dywicki.books.Author;
import pl.dywicki.books.AuthorType;
import pl.dywicki.books.Book;
import pl.dywicki.books.Books;
import pl.dywicki.books.ObjectFactory;

/**
 * Testowa klasa pokazująca użycie JAXB do zapisywania danych.
 *
 * @author Łukasz Dywicki
 */
public class App {

	public static void main(String[] args) throws Exception {

		// repozytorium książek
		Books books = new Books();

		// przykładowa książka
		Book book = new Book();
		book.setTitle("Test title");
		book.setIsbn("111-111-111");

		// testowy autor
		Author author = new Author();
		author.setFirstName("Martin");
		author.setLastName("Fowler");
		book.getAuthor().add(author);

		// testowy tłumacz
		author = new Author();
		author.setFirstName("Łukasz");
		author.setLastName("Dywicki");
		author.setType(AuthorType.TRANSLATOR);
		book.getAuthor().add(author);

		// dodanie książki do repozytorium
		books.getBook().add(book);

		JAXBContext context = JAXBContext.newInstance(ObjectFactory.class);
		Marshaller marshaller = context.createMarshaller();
		// chcemy ładnych wcięć w wyniku! :)
		marshaller.setProperty("jaxb.formatted.output", true);
		marshaller.marshal(books, System.out);
	}

}

Po uruchomieniu tego przykładu w konsoli powinien pokazać się taki oto wynik:

< ?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="yes"?>
<ns2_books xmlns:ns2="http://dywicki.pl/books">
    <book>
        <title>Test title</title>
        <isbn>111-111-111</isbn>
        <author>
            <firstname>Martin</firstname>
            <lastname>Fowler</lastname>
        </author>
        <author>
            <firstname>Łukasz</firstname>
            <lastname>Dywicki</lastname>
            <type>Translator</type>
        </author>
    </book>
</ns2_books>

(Zamiast ns2_books powinno być ns2:books, ale narzędzie kolorujące składnie sobie nie radzi).

Dla zainteresowanych załączam źródła projektu.

Tradycyjnie już Mojavi jest dość trudnym frameworkiem do opanowania dla początkujących. Wiele razy, podczas rozwiązywania zawiłych problemów które pojawiają się na samym początku padają przekleństwa. By tego uniknąć powstał ten oto artykuł który zakłada, że znasz MVC oraz podstawy Mojavi (wiesz czym jest web framework).

Wchodzimy, wprowadzenie

By zacząć pisać aplikacje przy użyciu Mojavi 4 będziesz potrzebował komputer z zainstalowanym serverem http oraz PHP5. Jeśli masz już działający serwer, będziesz potrzebował subversion, by pobrać przy jego pomocy kopię Mojavi na swój serwer.

Uruchamianie Mojavi 4

Gratulacje! Jeśli udało Ci się z powodzeniem zainstalować kopię frameworka w katalogu udostępnianym przez Twój serwer, powinieneś uruchomić swoją przeglądarkę i zajrzeć pod adres http://localhost/source/www/ by zobaczyć domyślny moduł Mojavi 4!:) Możesz teraz uruchomić kilka przykładów (link ‘Examples’) które są dostarczane razem z domyślnymi modułami Mojavi 4. Możesz również uruchomić testy dostarczone z Mojavi (link ‘Tests’). Domyślne moduły dostarczają także bogactwo kodu, który możesz wygrzebać by zobaczyć jak to działa! Nie mniej w następnej sekcji, przeprowadzimy Cię przez proces tworzenia Twojego pierwszego modułu. Dobrze, zatem stwórzmy nowy Kontroler, Widok, Szablon, i wszystko to z zupełnie innym wyglądem (layoutem).

Budowanie aplikacji

By nauczyć się jak zbudować jakąś aplikacje w Mojavi 4, włączając w to Moduły, Kontrolery, Widoki oraz Layouty udaj się na stronę Your First Mojavi Application by przeczytać więcej.

Oryginał http://trac.mojavi.org/wiki/Mojavi4/GettingStarted

• Model View Controller – Najważniejsza część architektury, podstawa poprzednich frameworków Mojavi.
• Multi-project support – Posiadanie różnych projektów działających na tym samym kodzie bazowym.
• End-user controlled filters – Zawiera konfigurowalną obsługę wyjątków.
• Global and Forward Filters
• Application Controllers – Używane do obsługi wielu następujących po sobie stron do skomplikowanych formularzy bądź wizzardów (kreatorów).
• Sophisticated autoload support – bardzo, bardzo przydatny mechanizm do automatczynego dołączania klas/interfejsów, również z Twoich własnych bibliotek!
• Easy Validation? – Walidacja zawsze jest trudnym elementem do wprowadzenia w aplikacji. Myślimy, że mamy za sobą pracę, która sprawia, że ten częsty i niemiły element staje się łatwy do oprogramowania.
• Helpers – Pomocnicy są zbiorem szybkich bibliotek do użytku w całym frameworku (częston ich użycie oczyszcza logikę aplikacji).
• Renderers? – Wspólny interfejs dla silników szablonów. Renderery umożliwiają zmiany pomiędzy silnikami w prosty sposób.
• Logger? – Tak jak wszystko, aplikacje w Mojavi potrzebują logowania!
• Datastructures? – Średniej wielkości zbiór klas, które dostarczają implementacji wspólnych wzorców struktór danych, takich jak stack stos, queue kolejka lub chain łańcuch.
• Service Locator – Wstrzykiwanie zależności jest gorącym tematem. W skrócie, domyślny Service Locator z Mojavi 4 jest stworzony na bazie wstrzykiwania zależności. Można z niego korzystać w całej aplikacji bez żadnych zobowiązań w kodzie.
• Containers – Wszyscy potrzebujemy kontenerów. ;)
• Modules? – the Module series classes provide a programmic way to interface with the various pieces of your application. tego nie jestem w stanie przetłumaczyć.
• Easy Layouts? – layouty umożliwiają stworzenie wspólnego wyglądu i wykorzystanie go na wielu stronach w wielu widokach bez kopiowania kodu.
• Internationalization – Internationalization, otherwise known as i18n, or l10n, is a term used to refer to a process revolving around the end goal of creating an application which can be easily ported to a new audience in terms of content language and data formatting. tego również nie jestem w stanie przetłumaczyć.

Oryginał http://trac.mojavi.org/wiki/

Mojavi 4 jest bardzo ambitnym projektem, który ma na celu stworzenie dla PHP odpowiednika tego czym jest jądro linuksa przy tworzeniu systemów operacyjnych. Maksymlna elastyczność, zastosowania lekkie bądź ciężke, delikatne oraz trwałe dzięki zastosowanemu frameworkowi. Domyślnie Mojavi 4 powinno być spójnym frameworkiem który nie zawiera warstwy dostępu do danych (data access layer) , chociaż oczywiście będzie obsługiwać rzeczy takie jak połączenia z bazą, ftp i tym podobne. Czyt
aj – twórcy Mojavi nie zamierzają tworzyć kolejnego Ado DB tudzież Creole.

Oryginał http://trac.mojavi.org/wiki/